زندگینامه و آثار استاد سیدرضا حسینی متخلص به (سعدی زمان):


استاد سیدرضا حسینی مُلَقَّب به سعدی زمان در سال 1289 ش در آذربایجان به دنیا آمد و
پس از تکمیل تحصیلات مقدماتی و کسب علم در محضر استادان زمان، در شمار فضلای سرشناس قرار گرفت.
وی علاوه بر تبحر در ادبیات فارسی و ترکی و عربی، به تحصیل علوم متداول، توجه عمیق نشان داد و توانست
در کلام، منطق، تاریخ، حدیث، فقه، تفسیر قرآن و حقوق و عرفان، اطلاعات وسیعی به دست آورد.
سیدرضا از ابتدای تحصیل، قریحه شاعریش شکوفا شد و از چهارده سالگی زبان به شعر گشود.
هنوز جوان بود که نامش بر زبان‏ها افتاد و به جهت خلوص نیت و دلبستگی شدیدی که به خاندان عصمت و طهارت داشت،
قریحه و قلمش را در زمینه نشر فضایل و مناقب و مراثی آن بزرگواران به کارگرفت.
وی در آن زمان با انتشار مجموعه شعری‏اش در این زمینه، تحسین و تمجید علما و استادان نامدار شعر و ادب را برانگیخت و
شهرتش آذربایجان را فرا گرفت. استاد حسینی یکی از درخشان‏ترین چهره‏های ادبیاتِ مرثیه ترکی آذری است و
با ظهور وی در این عرصه، تحولی چشمگیر در روند عادی نوحه سرایی و مدیحه‏پردازی زبانِ اسلامی پدید آمد.
استاد حسینی سرگذشت و مصائب خاندان بزرگوار رسالت و ولایت را از مآخذ معتبر اسلامی، اعم از شیعه و سنّی استخراج می‏کرد و
آنها را با زبانی شاعرانه و آمیزه‏ای از حماسه و عاطفه بیان می‏نمود و اشعاری گیرا و دلنشین می‏سرود.
وی سعی داشت با استفاده از منابع معتبر، مرثیه‏های رسا و دور از آمیختگی به تحریف و خرافات به وجود آوَرَد که تلاش او باعث ایجاد
جریانی اصلاح‏گرا در عرصه ادبیات و شعر مذهبی آذربایجان گردید. از این شاعر متعهد، آثار ادبی متعددی بر جای مانده که
لمعات حسینی، نجوم درخشان، بهار بی‏خزان و آثار الحسینی در 2 جلد از آن جمله‏اند. استاد سید رضا حسینی به وارستگی زیست
تا آن که در تیرماه 1365 ش در 76 سالگی درگذشت و در حرم حضرت عبدالعظیم دفن شد.

این هم یک شعر از شاهکارهای مرحوم  حسینی سعدی زمان:
 
نام نوحه:    خطاب بزمین کربلا ی معلا

ای کرب وبلا نین یری ای کعبه دن اشرف
الله معرف سنه سن بیته معرف
توپراقوی هر کیمسه اوپوب کامه چاتوبدی
شانونده بو بسدور که حسین سنده یاتوبدور


یوخدور سنه واللهی شرافتده چاتان یر
سنسن شرف آل عبا قانه باتان یر
حی ابدی مظهر و محبوبی یاتان یر
آرام دل فاطمه نین مدفنی سنسن
حق مظهری ناحق اله نین مسکنی سنسن

سنده بویانوب قانه باتوب بر گل خوشبو
دنیا گوزی گورموب ایله بر نو گل خوش رو
خلقتده آلوب رنگ او گلدن گل مینو
گل که اونون گلشنی دور سینه زهرا  
بر سینه که ایگلردی اوپردی اونی طه
                                                                            
قبر نبوی یا اولا کعبه یری حتی
توپراقینی جایزدگی شرعا یماق اما
پیغمبر ایدوبدور سنی بو حکمده منها
بو سهلیدی جایزدی یماق خاک شفادی                                                                     
 بر ذره بری گر ییه مین درده  دوادی

مشگی یارادان نافه آهوی ختنده
بر عطر قویوب ای شرف غالیه سنده
مشگین آزالار قدری اونون عطری گلنده
تا عطرین آلار قبرده زهرا ملر آغلار                                                                  
 دلده بالا وای گوز یاشی گوزدن الر آغلار

گر عرش دیسم من سنه بالفرض خطادی
توپراقوه عبطه آپاران عرش خدادی
تعظیم ایلسه فرشوه گر عرش سزادی
سن دوش نبی زینتین آغوشه آلوبسان                                                                    
 عرشین سبب خلقتین آغوشه آلوبسان

ای کرب و بلانین یری سن کوه مناسن؟
یوخ یوخ سبب منزلت بیت خداسن
آغوشه آلوبسان   نچه لب تشنه فداسن
ای کرب و بلا سنده کی ششگوشه مزاری
بر نوع سایوب با عظمت حضرت باری
مژگانیله جبریل سیلر اولسا غباری

عمریم او گوزل مدفنه آثاروه قربان                                                                                    
یوخ منده لیاقت سنه زواروه قربان
ای کاش اجلدن او قدر مهلت اولیدی
لطفیله آقامدان نظر رافت اولیدی
بر نیمه شعبان منه ده قسمت اولیدی

گوز یاشلی گذر کعبه مقصوده سالیدیم                                                     
 جان تک او گوزل مرقدی آغوشه آلیدیم
دلباخته عاشقدی سنه جان (حسینی)
سنسن مرض عشقینه درمان (حسینی)
اسموندی هامی بر سوزه عنوان( حسینی)
سعدی زمان اولسا اگر علتی سنسن                                                     
 گوندوز گیجه گوز یاشلی سوزی صحبتی سنسن